Hermetica, Fragmenta 23.44

εἰπόντος δὲ Ἄνθρωποι, [ἔφης] ἔφη Ὦ Ἑρμῆ, τολμηρὸν ἔργον ποιῆσαι τὸν ἄνθρωπον, περίεργον ὀφθαλμοῖς ⟨⟨μέλλον⟨τα⟩ εἶναι⟩⟩, καὶ [λάλου γλώσσης] ἀκουστικὸν [[μᾶλλον εἶναι]] [[καὶ]] τῶ⟨ν⟩ αὐτῷ μὴ προσηκόντων, ⟨⟨καὶ⟩⟩ λίχνον ⟨γεύσει, καὶ...⟩ ὀσφρήσει, καὶ μέχρι πάντων τῷ [τῆς ἁφῆς] ἁπτικῷ μέλλοντα καταχρᾶσ⟨θ⟩αι. τοῦτον ἀμέριμνον καταλεῖψαι κέκρικας, ὦ γενεσιουργέ, τὸν ὁρᾶν μέλλοντα τολμηρῶς τῆς φύσεως τὰ καλὰ μυστήρια; ἄλυπον ἐᾶσαι θέλεις τοῦτον, ⟨τὸν⟩ καὶ μέχρι [τῶν] περά⟨τω⟩ν γῆς τὰς ⎡ἑαυτοῦ⎤ μέλλ[ησ]οντα πέμπειν ἐπινοίας;