Hermetica, Fragmenta 11.2 (part 3)

(39) τὸ μὲν θνητὸν εἰς ἀθάνατον σῶμα οὐκ ἔρχεται, τὸ δὲ ἀθάνατον εἰς θνητὸν ⟨σῶμα⟩ παραγίνεται. (40) αἱ ἐνέργειαι οὐκ εἰσὶν ἀνωφερεῖς, ἀλλὰ κατωφερεῖς. (41) οὐδὲν ὠφελεῖτα⟨ι⟩ [[ἐπὶ γῆς]] τὰ ἐν οὐρανῷ ⟨ἀπὸ τῶν⟩ ⟨⟨ἐπὶ γῆς⟩⟩· πάντα ὠφελεῖ⟨ται⟩ τὰ ἐπὶ γῆς ⟨ἀπὸ⟩ τῶ⟨ν⟩ ἐν οὐρανῷ. (42) ὁ οὐρανὸς σωμάτων ἀιδίων δεκτικός· ἡ γῇ σωμάτων φθαρτῶν δεκτική. (43) ἡ γῆ ἄλογος· ὁ οὐρανὸς λοΓ⟨ικ⟩ός. (44) ⎡τὰ ἐν οὐρανῷ ὑπόκειται· τὰ ἐπὶ γῆς τῇ γῇ ἐπίκειται.⎤ (45) ὁ οὐρανὸς πρῶτον ⟨τῶν⟩ στοιχείων· ἡ γῆ ὕστατον ⟨τῶν⟩ στοιχείων. (46) πρόνοια θεία τάξις· ἀνάγκη προνοίᾳ ὑπηρέτις. (47) τύχη φορὰ ⟨ἄτακτος⟩· [ἀτάκτου ἐνεργείας ⟨προσηγορίαι⟩·] ⟨...⟩. [⎡εἴδωλον δόξα ψευδής⎤.] (48) τί θεός; ἄτρεπτον, ἀγαθόν. τί ἄνθρωπος; [ἀ]τρεπτόν, κακόν.